Naar
HomePage

  Naar
HomePage




 


Kerkelijke huwelijksinzeging

In 1863 werden in het Huishoudelijk reglement enige bepalingen opgenomen
om de orde tijdens een huwelijksinzeging te bewaren.

Zo werd bepaald, dat de plechtigheid meestal om half één ´s middags zou
plaats hebben. Bruid en bruidegom gingen dan naar de gemeentekamer bij
de synagoge. Het burgelijk huwelijk was al voltrokken. Na het middaggebed
werden het bruidspaar met muziek ingehaald en naar de trouwhemel



of Goepo naast de Bimo(verhoogde gedeelte in de synagoge) geleid.
Niemand van de aanwezigen mocht dan meer zijn plaats verlaten.
De rabbijn hield een korte toespraak. Bruid en bruidegom dronken
dan uit één beker wijn, nadat de rabbijn een lofzegging over de wijn en
ook een lofzegging ter ere van de Schepper had uitgesproken. Dan volgde
de collecte voor de armen. Daarna zeiden enige kinderen samen met de
voorgangen Psalm 19 op.

 

De bruidegom sprak dan een zin uit in het Hebreeuws, die vertaald
ongeveer luidde:" Ziet bij zijt mij gewijd door deze ring, naar de Wet
van Mozes en Israël". Daarna schoof hij een ring aan de vinger van de
bruid.



Na het voorlezen van de huwelijksactie dronken bruid en bruidegom
nogmaals uit dezelfde beker. De bruidegom trapte hierna het glas stuk.
De bedoeling er van was een verstoring teweeg te brengen in de
hoogste menselijke vreugde. Sinds de verwoesting van de tempel in
Jeruzalem kan geen enkele vreugde in Israël meer volmaakt zijn.

Tijdens een trouwplechtigheid zaten zowel mannen als vrouwen beneden
in de synagoge. Na afloop er van verlieten de vrouwen eerst de synagoge
en daarna de mannen. Men trok dan naar de feestzaal.
Hoe men verder de dag doorbracht was naar eigen inzicht.